Sport heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in Hugo’s leven. In de jaren 80 behoorde hij tot de Nederlandse atletiektop. Hij liep uiteenlopende afstanden, deed aan de tienkamp en kwam uit op verschillende technische onderdelen. Een springersknie dwong hem uiteindelijk om zijn ambities bij te stellen. Hij verlegde zijn focus naar de 800 meter, waarop hij al snel succesvol werd. In 1986 veroverde hij zilver bij het NK indoor. Twee jaar later liep hij in januari een tijd op de 800 meter indoor die uitgroeide tot een Zuid-Nederlands record dat ruim 32 jaar standhield. In diezelfde periode kwam ook een internationaal avontuur dichtbij: op een haar na miste Hugo de limiet voor het EK indoor van 1988 in Boedapest.
Een gouden ster met een bijzonder verhaal
Hugo Kusters
Soms vertelt een sportprestatie pas echt zijn verhaal als je weet wat eraan voorafging. Het verhaal van Hugo Kusters is er zo één. Achter zijn gouden ster op de Wall of Fame van Adelante schuilt een bijzonder verhaal over tegenslag, revalidatie en de weg terug naar de sport. Een ernstige infectie bracht Hugo tot twee keer toe in een levensbedreigende situatie. Hij werd bewusteloos gevonden, kreeg een nieuwe aortaklep en moest opnieuw leren vertrouwen op zijn lichaam. Bij Adelante ontdekte hij dat zijn sportieve verhaal nog niet voorbij was. Zijn verleden vormde het vertrekpunt, maar de vraag was vooral: wat kan er nu nog?
Hugo (nummer 229) in 1986 in het FBK-Stadion in Hengelo, samen met onder anderen Sebastian Coe (nummer 1)
Passie voor de sport blijft
Alle medailles van Hugo behaald tijdens wedstrijden op nationale kampioenschappen. Rechts de meest recent behaalde in 2024
Begin jaren 90 kwam er een einde aan Hugo’s atletiek op hoog niveau. Niet omdat zijn passie voor de sport verdwenen was, maar omdat het steeds moeilijker werd om de sport te combineren met zijn werk. “Op een gegeven moment moet je ook gewoon je boterham verdienen. Mijn werk op de vrachtwagen was niet meer te combineren met sporten en trainen”, zo blikt Hugo terug. Toch bleef de atletiek kriebelen. Toen hij op latere leeftijd minder kon gaan werken, kwam er weer ruimte voor zijn oude passie. “Er zijn verschillende leeftijdsklassen binnen de atletiek en met de 45 en 50+ heb ik destijds nog aardig kunnen meedoen.”
Opnieuw leren vertrouwen op zijn lichaam
Maar dan komt er abrupt een einde aan die sportieve opleving. In augustus 2022 wordt Hugo getroffen door een ernstige bacteriële infectie. Hij verschijnt niet op zijn werk. Zij baas besluit poolshoogte te nemen en vindt Hugo bewusteloos in zijn eigen huis. Uit zijn appgeschiedenis blijkt later dat hij daar waarschijnlijk al een aantal dagen lag. Zelf herinnert Hugo zich niets van die periode. Hij lag dagenlang in coma en kreeg tijdens zijn herstel ook te maken met een delier, een tijdelijke toestand van ernstige verwardheid.
“Het eerste moment dat ik me weer echt iets kan herinneren, is het gesprek met de cardioloog in het ziekenhuis. Die vertelde me dat ik een verminderde hartfunctie had overgehouden en waarschijnlijk nooit meer 800 meter zou kunnen hardlopen. Dat was wel even slikken. Tegelijkertijd besefte ik heel goed dat ik geluk had gehad.”
Na zijn ziekenhuisopname volgt een lange periode van herstel. “In het begin zat ik in een rolstoel en kon ik helemaal niks. Mijn lichaam en spieren waren helemaal verzwakt. Wat ik heel waardevol vond aan Adelante, is dat er zoveel verschillende disciplines betrokken waren. Iedereen draagt vanuit zijn eigen expertise bij aan het herstel en samen heeft dat mij enorm geholpen.” Zijn enthousiasme om vooruit te komen is groot, soms zelfs zo groot dat de behandelaren hem moeten afremmen.
De weg terug naar de atletiek
“Een paar maanden na mijn revalidatie heb ik de Kennedymars gelopen. Ik weet nog dat ik op verschillende plekken een aantal behandelaren van Adelante tegenkwam. Sommigen van hen zijn een stukje met me meegelopen. Zij dachten eerst dat ik de 40 kilometer liep. Toen ik vertelde dat ik de 80 aan het lopen was, vielen hun monden open van verbazing.”
De Kennedymars geeft Hugo het vertrouwen om ook de atletiek weer op te pakken. De 800 meter is door zijn verminderde conditie geen optie meer, waardoor hij de focus verlegt van duurvermogen naar kracht.
Thuis bouwt hij zijn kelder om tot een kleine fitnessruimte, waar hij gericht werkt aan de kracht in zijn benen. Die aanpak betaalt zich uit. In de zomer van 2023, slechts een jaar na de ernstige bacteriële infectie, springt hij 1,40 meter en verovert hij bij het NK in Harderwijk een bronzen medaille in de leeftijdscategorie 60+. Ook in 2024 verovert hij nog een bronzen medaille, ditmaal tijdens het NK indoor.
De gouden ster op de Wall of Fame staat daarom voor veel meer dan de prestatie zelf. Hij staat voor de weg die Hugo heeft afgelegd en voor alles wat onderweg opnieuw mogelijk bleek.
Hugo in actie tijdens NK indoor masters 2024 in de leeftijdscategorie 60+
Een nieuw perspectief
Rond de kerst van 2024 wordt Hugo opnieuw getroffen door een ernstige infectie. Ook deze keer krijgt hij te maken met een delier en een lange periode van herstel. Door de ernst van de situatie gaat er steeds minder bloed naar zijn benen, omdat het lichaam de doorbloeding van de vitale organen voorrang geeft. Zijn rechtervoet wordt uiteindelijk helemaal zwart. De slechte doorbloeding heeft ingrijpende gevolgen: uiteindelijk volgt er in twee fases een amputatie van de dikke teen van zijn afzetvoet.
De tweede keer hakt er diep in. Hugo zit er mentaal zwaar doorheen en vraagt zich regelmatig af wat het leven nog voor toegevoegde waarde heeft nu hij zijn geliefde sport definitief moet loslaten. Toch weet hij, mede dankzij de steun en zorg van de mensen om hem heen, opnieuw energie te halen uit de dingen die nog wél kunnen. “Het gaat nu niet meer om topsport. Het gaat erom hoe ik de beste versie van mezelf kan nastreven en zoveel mogelijk kwaliteit van leven kan terugkrijgen. Dat is ook iets wat ik anderen mee wil geven. Kijk niet alleen naar wat verloren is gegaan, maar ook naar wat er nog wél kan.”